چکیده فارسی:یکی از عوامل شکست ارتش پهلوی، ماهیت و وضعیت انقلابیان بود که در نحوه برخورد و مبارزه آنها با رژیم شاه متبلور شد. به نظر نویسنده، رهبران انقلابی با استفاده از سردرگمی ارتش در جریان انقلاب و با بیان های خویش، زمینه را برای جذب و پیوستن ارتش به انقلابی آن فراهم ساختند. روابط دیپلماتیک بین سران ارتش و انقلابی آن نیز منجر به تغییر گفتمان در زمینه حل بحران شد و سران ارتش و فرماندهان را به صورت روانی متقاعد کرد که راه حل بحران از طریق گفتمان سیاسی است، نه گفتمان نظامی.فرهنگ شهادت و روحیه شهادت طلبی نیز، استفاد از راه کار کشتار را در دراز مدت ناکارآمد ساخت و مراسم چهلم و عزاداری (ناشی از کشته شدن هر یک از انقلابیان)، بسیج سیاسی را در سطح وسیع تری ممکن ساخت و آن را به سایر شهرها تسری داد. لذا سران ارتش و فرماندهان رژیم شاه با آگاهی از این امر، کشتار بیشتر را محدود کردند. چکیده عربی:یری الکاتب أن قادة الثورة وبالاستفادة من تخبط الجیش خلال أحداث الثورة، وبواسطة البیانات التی أصدروها، هیأوا الارضیة لکسب تعاطف الجیش معهم والتحاقه بالثوار. کما إنّ العلاقات الدبلوماسیة بینٍ قادة الجیش والثوار أدت الیتغییرالخطاب فی مجال حل الأزمة، واقنعت قادة الجیش والضباط من الناحیة النفسیة، إنّ حل الأزمة لا یکون عن طریق تبنی الخطاب العسکری وإنما من خلال الخطاب السیاسی.کما إن ثقافة الاستشهاد وروحیة الشهادة، جعلت من عملیات القتل والمواجهة العنیفة حلاً فاشلاً علی المدی البعید، کما مکنت مراسم أربعینیات الشهداء (الثوار الذین سقطوا فی المواجهات) من عملیة التعبئة السیاسیة علی مستوی واسع، وعممت ذلک الی المدن الأخری. وعلی هذا الاساس، وفی ضوء هذا الادراک، حدّ قادة وضباط جیش نظام الشاه من عملیات قتل الثوار.

انقلاب اسلامی ایران در سال 1357 در شرایطی به پیروزی رسید که در کشور حاکمیت چندگانه ایجاد شده بود و گروه های مختلفی می توانستند حاکمیت جامعه را به دست گیرند. ارتش شاهنشاهی یکی از گروه هایی بود که فرصت تسلط بر اوضاع متشنج آن زمان را داشت. در مقاله حاضر بر آن هستیم تا علل اعلان بی طرفی ارتش را در آن موقعیت حساس بررسی کنیم. این امر مستلزم بررسی ساختار دستگاه سرکوب رژیم پهلوی است. در این مقاله،اعلام بی طرفی ارتش به عنوان یکی از شاخص های ضعف دستگاه و رابطه آن با مواردی از قبیل تمرد نظامیان، فرار نظامیان از پادگان ها، اعلام همبستگی نظامیان با امام و … مورد بررسی قرار می گیرد. بر اساس نتایج حاصل از این تحقیق، علل و عوامل عمده ضعف دستگاه سرکوب رژیم عبارتست از:1.ساختار فرماندهی متمرکز و متکی به فرد حاکم بر دستگاه که عملا موجب انفعال سیاسی دستگاه در حضور شاه و از هم گسیختگی دستگاه در شرایط عدم حضور شاه می شود.این گسیختگی به وسیله انقلابیون تشدید و موجب ضعف دستگاه سرکوب شد.2. تغییر نقش ارتش شاهنشاهی از نقش حافظ امنیت ملی و داخلی به عامل سیاست بین المللی و ژاندارم منطقه ای-که خود تابعی از رابطه ایران و آمریکا بود-که نتیجه آن عدم توانایی تسلط بر اوضاع متشنج داخلی و کنترل انقلاب شد.

سوال اصلی پژوهش حاضر این است که ساختارهای سیاسی-فرهنگی دولت صدام چگونه باعث ظهور و گسترش خشونت در عراق پس از صدام گشته است؟ فرضیه پژوهش به این نکته اشاره می کند که کنش گروه های خشونت گرایی که در قالب اقدامات رادیکال و افراطی در جامعه عراق مشاهده می گردد، ریشه در ساختارهای استبدادی و فراگیر دولت صدام دارد. برای پاسخ به سوال پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی و مفهوم تعین چند جانبه آلتوسر استفاده شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد دولت صدام برای بازتولید قدرت خود از دو دستگاه سرکوب گر دولت و ایدیولوژی حزب بعث استفاده نموده است. این کار باعث گردید شهروندان عراقی در فضایی آکنده از ترس و دلهره به سوژه های منفعل و ناخودآگاه تبدیل شوند که چاره ای جز تبعیت از ایدیولوژی غالب نداشتند. سوژه ها در حکومت صدام چنان با حزب بعث و ایدیولوژی آن عجین گشتند که نه تنها به پروسه بازتولید قدرت بعثی یاری رساندند؛ بلکه روش بازتولید آن را که عمدتا از طریق خشونت انجام می پذیرد درونی کردند. این درونی شدن خشونت به همراه عقده های فروخورده سرکوب در دوران صدام موجب گردید تا کنش شهروندان عراقی در دوران پساصدام شکل خشن به خود گیرد.

مقدمه: یکی از مهم ترین تغییراتی که در بدن یک خانم باردار رخ می دهد ترشح شیر بعد از زایمان است. در صورتی که نوزاد از این شیر تغذیه نکند یا به هر نحو دیگری این شیر از داخل پستان ها تخلیه نشود، سبب بروز مشکلاتی برای مادر می شود. مداخلات دارویی و غیردارویی متعددی برای سرکوب شیردهی بعد از تولد نوزاد وجود دارد. این مطالعه مروری با هدف بررسی مقالات و متون مرتبط در این زمینه برای پیشنهاد یک پروتکل واحد در این گونه موارد انجام شد. با مراجعه به سایت های معتبر و علمی sciencedirect، Cochrane، Elsevier و Pubmed کلیدواژه های suppression of lactation، Treatments for suppression of lactation، Drugs in breastfeeding، Lactation after Perinatal، Neonatal, or Infant Loss و غیره مورد جست وجو قرار گرفت و حدود 26 مقاله مربوطه دریافت و بررسی شد. نتیجه گیری: در حال حاضر روش های پیشنهادشده برای قطع شیردهی در مادرانی که اندیکاسیون های لازم را برای انجام این کار دارند، پاسخگوی تمام زنان درگیر در این شرایط نبوده و شناسایی و به کاربردن روش های مختلف سرکوب شیردهی در مورد مادرانی که به دلایل گوناگون منع مصرف شیر دارند، می تواند در مدیریت هر چه بهتر سرکوب شیردهی کمک شایانی داشته باشد. براساس نتایج مطالعات مرور سیستماتیک مربوطه به نظر می رسد که در شرایطی که مادر، میزان ترشح شیر کمی دارد، بهتر است به علت عوارض کمتری که دارد از روش های غیردارویی برای سرکوب شیردهی استفاده نمود، اما موثرترین درمان ها به ترتیب استفاده از بروموکریپتین و کابرگولین ها بوده، ولی هنوز هم رایج ترین درمان سرکوب شیردهی از طریق استرادیول است.

مقاله پژوهشی مقدمه: مطالعه ی حاضر با هدف مقایسه ی اثر کافئین و دوکساپرام بر پارامترهای تنفسی و همودینامیک بیماران بستری در بخش مراقبت های ویژه پس از عمل جراحی ستون فقرات به انجام رسید. روش ها: مطالعه ی حاضر از نوع کارآزمایی بالینی آینده نگر بود که در بیمارستان فوق تخصصی الزهرا(س) اصفهان بر روی بیماران کاندید جراحی ستون فقرات انجام شده است. 90 بیمار کاندید جراحی ستون فقرات، با استفاده از روش تصادفی سازی بلوکی به سه گروه 30 نفری دوکساپرام، کافئین و دارونما تخصیص یافتند. متغیرهای همودینامیک، تعداد آپنه، مدت زمان آپنه و فاصله ی زمانی بین عود آپنه هر 6 ساعت تا 48 ساعت پس از جراحی پایش و ثبت شد. یافته ها: میانگین درصد اشباع اکسیژن، فشارخون دیاستولی و تعداد ضربان قلب، بین سه گروه اختلاف معنی داری نشان نداد. اما فشارخون سیستولی به طور معنی داری در گروه شاهد بالاتر بود. میانگین تعداد آپنه در بیماران و همچنین میانگین مدت زمان آپنه در گروه دوکساپرام، کمتر ارزیابی شد. در همین راستا فاصله ی زمانی بین عود آپنه در گروه دوکساپرام بیشتر از دو گروه درمانی دیگر مشاهده شد. نتیجه گیری: دوکساپرام، عملکرد قوی تری نسبت به کافئین در کاهش پارامترهای مدت زمان آپنه و تعداد آن ایجاد نمود؛ همچنین توانست فاصله ی زمانی بین آن را بهبود بخشد.

مقدمه: وجود قارچ در دستگاه تنفس فوقانی اغلب بعد از عمل جراحی و آزمایش بافت شناسی و کشت نمونه ها تشخیص داده می شود. در این گزارش، یک مورد عفونت قارچی (موکورمایکوزیس) از ساب گلویت و تراشه بیمار دیابتی معرفی می شود.گزارش مورد: خانم 24 ساله ای با سابقه دیابت، از حدود 3 روز قبل دچار گلودرد و گرفتگی صدا شده، با دیسترس تنفسی و استریدور شدید تحت عمل تراکئوستومی اورژانس قرار گرفت. هنگام عمل، جراح متوجه ضایعات سفید رنگ پنیری شکل در تراشه شد که به پاتولوژی ارسال گردید و تشخیص موکورمایکوزیس برای بیمار داده شد. بیمار تحت عمل لارنگوسکپی مستقیم و دبریدمان کامل ضایعات تراشه به همراه آمفوتریسین B و مراقبت های شدید قرار گرفت که پس از 6 هفته، حال عمومی بیمار بهبود یافت و ترشحات قهوه ای از تراشه قطع شد.نتیجه گیری: در بسیاری از بیماران با ضعف سیستم ایمنی (مانند دیابت)، هرگاه مخاط دستگاه تنفسی به وسیله عوامل عفونی (باکتری یا ویروس) یا آلرژی تحت تاثیر قرار گیرد، شرایط مساعدی برای عفونت های فرصت طلب قارچی موکومایکوزیس فراهم می شود که نباید دور از ذهن بماند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

رشد و توسعه اقتصادی، بازار، بورس اوراق بهادار و متغیرهای مرتبط با آنها از مولفه هایی هستند که کسب و کار و فعالیت های اقتصادی و مدیریت جامعه را تحت تاثیر قرار می دهد. سرکوب مالی از جمله متغیرهای اقتصادی است که تاثیر قابل ملاحظه ای بر بازار مالی بالاخص بازار سرمایه و از این طریق بر رشد و توسعه اقتصادی دارد بطوریکه این مفهوم منجر به انتشار نظریه توسعه مالی و نقش آن در رشد و توسعه اقتصادی توسط "مک کینون" و "شاو" در سالهای 1970 و 1973 گردید که بر این اساس، سرکوب مالی به عنوان مجموعه ای از سیاست ها اتلاق گردید که هدف آنها خلق درآمد از نظام مالی و استفاده از آن برای ایجاد منابع در بخش های خاصی از اقتصاد است که در حقیقت هدف آن دخالت دولت در قیمت گذاری و تخصیص منابع وجوه اعطایی (وام ها) از طریق سرکوب نرخ های بهره واقعی است.مقاله حاضر، نتیجه تحقیق به روش شناخت تاریخی با بررسی مبانی علمی و نظری در چارچوب مطالعات کتابخانه ای است. نتایج مطالعه نشان می دهد که جهت تبیین ارتباط سرکوب مالی و رشد و توسعه اقتصادی، معیارهای اندازه گیری سرکوب مالی بسیار با اهمیت می باشد که در این مطالعه، شاخص های اندازه گیری شناسایی و ارایه شده است.